Σήμερα, εντελώς τυχαία ανακάλυψα στο youtube ένα υπέροχο τραγούδι που ερμηνεύει ο Μάριος Φραγκούλης, το “Μικρός Πρίγκιπας”.
Enjoy it!
17 Οκτ
Σήμερα, εντελώς τυχαία ανακάλυψα στο youtube ένα υπέροχο τραγούδι που ερμηνεύει ο Μάριος Φραγκούλης, το “Μικρός Πρίγκιπας”.
Enjoy it!
28 Ιουλ
Μην το πεις πουθενά - Στάθης Δρογώσης
Μην το πεις πουθενά
Πια τα βράδια δεν κοιμάμαι
Η καρδιά μου χτυπά
Και φοβάμαι , ναι φοβάμαι
Δεν ξέρω αν έχω αλήθεια κάτι να μοιραστώ
Και σου ζητάω βοήθεια και ντρέπομαι γι’ αυτό
Μην το πεις πουθενά
Όλα θέλω να τ’ αφήσω
Σπίτι φίλους δουλειά
Δίχως να κοιτάξω πίσω
Δεν ξέρω αν έχω αλήθεια κάτι να μοιραστώ
Και σου ζητάω βοήθεια και ντρέπομαι γι’ αυτό
Μην το πεις πουθενά
Όταν γελώ δυνατά να ξέρεις μέσα μου κλαίω
Μην το πεις πουθενά
Πόσο να κρύβομαι πια; Δεν αντέχω σου λέω!
Μην το πεις πουθενά
Θέλω να φύγω μακριά. Πίστεψε με το θέλω.
28 Ιουλ
28 Ιουλ
http://fashiondreamer.wordpress.com/
28 Ιουλ
Υπάρχει ένα υπέροχο τραγούδι που λέει η αγαπημένη μου Luz Casal…. “Lo eres todo”. Είσαι τα πάντα… Κάθε άνθρωπος θα ήθελε να υπάρχει κάποιος στον κόσμο στον οποίο να μπορεί να το πει… Κάπου, κάποτε, σε κάποιο μέρος θα βρεθούμε με το άλλο μας μισό, με τον άνθρωπο που θα μας εμπνεύσει να του το αφιερώσουμε… Μέχρι τότε απλώς ας το ακούσουμε από τη Luz που το ερμηνεύει με τέτοια δύναμη που σε κάνει να ανατριχιάζεις….
Cada vez que veo tu fotografía
descubro algo nuevo
que antes no veía
y me hace sentir lo que nunca creí.
Siempre te he mirado indiferente,
eras tan solo un amigo
y de repente lo eres todo, todo para mí,
mi principio y mi fín.
Mi norte y mi guía, mi perdición,
mi acierto y mi suerte, mi equivocación,
eres mi muerte y mi resurrección,
eres mi aliento y mi agonía
de noche y de día,
te lo pido por favor,
que me des tu compañía
de noche y de día… lo eres todo.
Dame tu alegría, tu buen humor,
dame tu melancolía,
tu pena y dolor,
dame tu aroma, dame tu sabor
dame tu mundo interior, dame tu sonrisa y tu calor,
dame la muerte y la vida,
tu frío y tu ardor,
dame tu calma, dame tu furor,
dame tu oculto rencor.
Και μια απόπειρα για μετάφραση:
Κάθε φορά που βλέπω τη φωτογραφία σου
Ανακαλύπτω κάτι καινούργιο
Που πριν δεν το είχα δει
Και με κάνει να νιώθω αυτό που ποτέ δεν πίστευα.
Πάντοτε σε έβλεπα με αδιαφορία,
ήσουν μόνο ένας φίλος
και ξαφνικά είσαι τα πάντα, τα πάντα για μένα,
η αρχή μου και το τέλος μου.
Ο βοράς και ο οδηγός μου, η απώλειά μου,
η επιτυχία και η τύχη μου, το λάθος μου,
είσαι ο θάνατος και η ανάστασή μου,
είσαι η ανάσα και η αγωνία μου
τη νύχτα και τη μέρα,
στο ζητάω σε παρακαλώ,
να μου δώσεις τη συντροφιά σου
τη νύχτα και τη μέρα… είσαι τα πάντα.
Δώσε μου τη χαρά σου και την καλή σου διάθεση,
δώσε μου τη μελαγχολία σου,
δώσε μου τον πόνο και τον πόνο σου, (=και οι δυο λέξεις σημαίνουν πόνο)
δώσε μου το άρωμά σου, δώσε μου τη γεύση σου,
δώσε μου τον εσωτερικό σου κόσμο,
δώσε μου το χαμόγελό σου και τη θέρμη σου,
δώσε μου το θάνατο και τη ζωή,
το κρύο σου και τη ζέστη σου (θέρμη σου),
δώσε μου την ηρεμία σου, δώσε μου τον ενθουσιασμό σου,
δώσε μου την κρυμμένη δυσαρέσκεια.
28 Ιουλ
Υπόθεση: Όταν η εξάχρονη Τζέην χάνει και τους δύο γονείς της, η εξαδέλφη του πατέρα της, κάνοντας υποκριτική επίδειξη φιλανθρωπίας, αναλαμβάνει τη φροντίδα της και την περιθάλπει σπίτι της. Σκληρή όμως, άδικη και δεσποτική καθώς είναι, μετατρέπει τη ζωή του παιδιού σε κόλαση. Τελικά, για κάποια ασήμαντη αφορμή, στέλνει την Τζέην εσωτερική σε ένα θρησκευτικό ίδρυμα, όπου αυτή ζει εννιά βασανιστικά χρόνια μέσα σε στερήσεις, αδικαιολόγητη αυστηρότητα και ατμόσφαιρα μισαλλοδοξίας. Αποφοιτώντας, βρίσκει δουλειά σαν γκουβερνάντα της θετής κόρης κάποιου πλούσιου γαιοκτήμονα, στον πύργο του οποίου θα γνωρίσει τον πιο γνήσιο έρωτα και θα ζήσει μιαν αληθινή τραγωδία…
Η ορφανή ηρωίδα του επικού αυτού βιβλίου, η γενναία Τζέην Έυρ, έχει χαρίσει τη συγκίνηση σε αμέτρητους αναγνώστες και θεατές, μικρούς και μεγάλους, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Οι περιπέτειες της, γραμμένες με απλότητα και ρεαλιστική δύναμη, συναρπάζουν τον αναγνώστη. Συχνά, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, περνούν πραγματικά δραματικά περιστατικά από την οικογενειακή ζωή της ίδιας της δημιουργού Σάρλοτ Μπροντέ. Το ήθος, η εργατικότητα, το θάρρος και η ακατάβλητη μαχητικότητα συνθέτουν στο πρόσωπο της ηρωίδας ένα χαρακτήρα που κατανικά στο τέλος όλες τις αντιξοότητες της ζωής, με ανταμοιβή την ευτυχία.
Πρόκειται για ένα γοτθικό μυθιστόρημα το οποίο πραγματεύεται μια σειρά θεμάτων όπως ο έρωτας, η θρησκεία, το ήθος, οι κοινωνικές τάξεις και οι σχέσεις μεταξύ των φύλων. Η Σάρλοτ Μπροντέ μάλιστα πάντα διαχώριζε τα μυθιστορήματά της σε σύγκριση με την άλλη αγαπημένη συγγραφέα της εποχής, την Τζέιν Ώστιν, καθώς έλεγε πως μέσα από τα έργα της θα εξέφραζε την τραγική όψη της ζωής, θα μιλούσε για γυναικείες εμπειρίες και θα έφερνε στην επιφάνεια τα υπόγεια ρεύματα και τις μυστικές δυνάμεις που διατρέχουν την ύπαρξη σε αντίθεση με την Ώστιν που τα μυθιστορήματά της έδιναν μια επιφανειακή εικόνα της ζωής και περιοριζόταν στην απλή καταγραφή των κοινωνικών και πνευματικών δραστηριοτήτων των ανθρώπων. Γεγονός είναι πάντως πως το έργο της αυτό θεωρείται από τα κορυφαία μυθιστορήματα όλων των εποχών. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο ή την τηλεόραση.
το τρέιλερ μιας από τις πιο πετυχημένες μεταφορές στην τηλεόραση από το BBC το 2006.
28 Ιουλ
Raindrops keep fallin’ on my head
And just like the guy whose feet are too big for his bed
Nothin’ seems to fit
Those raindrops are fallin’ on my head, they keep fallin’
So I just did me some talkin’ to the sun
And I said I didn’t like the way he got things done
Sleepin’ on the job
Those raindrops are fallin’ on my head, they keep fallin’
But there’s one thing I know
The blues they send to meet me won’t defeat me
It won’t be long till happiness steps up to greet me
Raindrops keep fallin’ on my head
But that doesn’t mean my eyes will soon be turnin’ red
Cryin’s not for me
‘Cause I’m never gonna stop the rain by complainin’
Because I’m free
Nothin’s worryin’ me
It won’t be long till happiness steps up to greet me…
Τους τελευταίους μήνες η διάθεσή μου είχε πέσει κατακόρυφα. Κάτι το πτυχίο που δεν έλεγε να έρθει (και ακόμη δεν έχει φτάσει αλλά το περιμένω με ταχυμεταφορά το Σεπτέμβρη), κάτι που δεν είχα καμιά διάθεση να προσέξω τον εαυτό μου και τον είχα παραμελήσει, κάτι ένα άγχος με τη δουλειά ένιωθα πως βρισκόμουν σε ένα μόνιμο τέλμα. Όμως όλα άλλαξαν στα γενέθλιά μου. Δεν μου άρεσε πλέον το πως είχα μεταμορφωθεί σε ένα μίζερο πλάσμα (και ας μην το έβλεπαν οι άλλοι). Και έτσι, από τις 15 του Μάη άρχισε η μεταμόρφωσή μου. Και κάθε μέρα νιώθω όλο και πιο αισιόδοξη και χαρούμενη. Δρομολόγησα το θέμα του μεταπτυχιακού μου, αποφάσισα να φροντίσω τον εαυτό μου και να καταπιαστώ ξανά με τις αγαπημένες μου ασχολίες. Όλοι βλέπουν γύρω μου την αλλαγή. Και αν καμιά φορά μελαγχολώ δεν φοβάμαι γιατί “The blues they send to meet me won’t defeat me”.